เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 87 เป้าหมายชัดเจน กวาดเสบียงในคลังให้เกลี้ยง
ซูถังเดินเข้าไปตรงหน้าเขา ก่อนโยนปืนลูกซองในมือทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ เกิดเสียงกระแทกทึบดังขึ้น
จากนั้น ภายใต้สายตาหวาดกลัวของชายร่างสูงผอม เธอก็ค้นกระเป๋าเป้ของตัวเอง แต่ความจริงแล้วเธอแลกกุญแจมือชนิดพิเศษจำนวนมากที่เปล่งประกายเย็นเยียบของโลหะ พร้อมเชือกป่านแข็งแรงหลายมัดออกมาจากมิติ
ซูถังโยนของเหล่านั้นลงตรงหน้าเขา
“ไป ใส่กุญแจมือกับข้อเท้าให้พวกมันทุกคน แล้วใช้เชือกป่านมัดให้แน่น รวมทั้งตัวนายเองด้วย ถ้ากล้าเล่นตุกติกละก็...”
เธอไม่ได้พูดจนจบ แต่คำเตือนในแววตากลับได้ผลยิ่งกว่าคำขู่ใด ๆ
ชายร่างสูงผอมไหนเลยจะกล้าลังเลแม้แต่น้อย เขากลัวจนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้ รีบพยักหน้ารัว ๆ
“ไม่กล้า! คุณผู้หญิง ผมไม่กล้าหรอก! ผมจะไปทำเดี๋ยวนี้!”