กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 43 ผู้บังคับการกรมเขียนคำร้องขอแต่งงานกลางดึก
“ใครน่ะ?!”
เขากดเสียงต่ำแล้วถามอย่างเข้มงวด
ภายใต้แสงจันทร์ ผ้าห่มค่อย ๆ นูนขึ้นเป็นก้อนเล็ก ๆ
จากนั้นศีรษะเล็ก ๆ ที่มีเส้นผมยุ่งฟูก็โผล่ออกมาจากใต้ผ้าห่ม
เส้นผมสีดำยาวราวกับสาหร่ายทะเลปล่อยสยายอยู่บนบ่า ขับให้ใบหน้าเล็กขนาดฝ่ามือนั้นยิ่งดูขาวกระจ่าง
ดวงตาคู่นั้นยังมีความงัวเงียของคนเพิ่งตื่น มองเขาด้วยแววตาฉ่ำน้ำ
ซูถังนั่นเอง!
ทำไมเธอถึงมาอยู่บนเตียงของเขาได้?!
สมองของฉินเหย่ขาวโพลนไปหมด รู้สึกเพียงว่าเลือดทั่วร่างพุ่งขึ้นไปบนศีรษะ