บทที่ 25 ถึงหรงเฉิงแล้ว ส่งโทรเลขถึงฉินเหย่

บทที่ 25 ถึงหรงเฉิงแล้ว ส่งโทรเลขถึงฉินเหย่

ซูถังเดินออกมา หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ สีหน้าก็ซีดลงเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่าเธอใช้ทั้งพลังจิตและกำลังกายไปอย่างมหาศาล

แต่ดวงตาของเธอกลับสุกสว่างเป็นพิเศษ

“ผู้ป่วยพ้นขีดอันตรายแล้วค่ะ” น้ำเสียงของซูถังแฝงความเหนื่อยล้าเล็กน้อย

“แต่ยังต้องนอนโรงพยาบาลเพื่อสังเกตอาการอีกหลายวัน การรักษาด้วยยาต้านการแข็งตัวของเลือดและการฟื้นฟูร่างกายในระยะต่อไปก็สำคัญมากเช่นกัน”

“จริง... จริงหรือครับ?!”

เสี่ยวหลินตื่นเต้นจนแทบกระโดดตัวลอย ก่อนพุ่งเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว

ตำรวจหวังกับบรรดาแพทย์ของสถานีอนามัยก็รีบตามเข้าไปเช่นกัน

พวกเขาเห็นเหลียงเจี้ยนกั๋วนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย สีหน้าที่ก่อนหน้านี้เขียวคล้ำอมม่วงกลับมีเลือดฝาดขึ้นแล้ว ลมหายใจก็สม่ำเสมอและหนักแน่น