กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 9 กวาดคลังเงินลับของแม่เลี้ยงจนเกลี้ยง! พวกตัวร้ายกัดกันเอง
เจียงซู่ซวงดีใจอยู่ในใจ แอบชื่นชมตัวเองที่ฝึกสุนัขเชื่อง ๆ มาได้หนึ่งตัว ต่อไปคงไม่ต้องเปลืองแรงอีกแล้ว
ได้เวลาแล้ว
ซูถังเอ่ยด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสา
“แม่คะ ฉันจำได้ว่าเมื่อก่อนพ่อเคยให้สร้อยคอเพชรชุดหนึ่งกับแม่ สวยมากเลยค่ะ พ่อบอกว่าเป็นของที่มีค่าที่สุดในบรรดาสินเดิมของแม่ด้วย”
“ปกติแม่เก็บไว้อย่างดีเหมือนเป็นสมบัติล้ำค่า ฉันเลยไม่เคยได้ดูใกล้ ๆ สักครั้ง”
“วันนี้ไหน ๆ ก็มาธนาคารแล้ว แม่ช่วยเอาออกมาให้ลูกสาวเปิดหูเปิดตาหน่อยได้ไหมคะ?”
เจียงซู่ซวงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนเริ่มคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
เครื่องประดับเพชรชุดที่ซูเฮ่อเหนียนมอบให้เธอ เก็บอยู่ในตู้นิรภัยส่วนตัวของเธอที่นี่จริง ๆ