กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 8 แกล้งโง่หลอกคน ฉันถนัดที่สุด
ทันทีที่เจียงซู่ซวงผลักประตูห้องหนังสือเข้ามา เสียงแหลมของเธอก็ดังขึ้นจนแทบจะบาดหู
“ซูถัง! เธอมาทำอะไรที่นี่?”
ซูตงเฉิงที่ยืนอยู่ด้านหลังมีสีหน้ามืดครึ้ม ดวงตาทั้งคู่จ้องซูถังเขม็ง
แต่ซูถังกลับทำราวกับไม่ได้ยินคำถามของเจียงซู่ซวง เธอค่อย ๆ หันกลับมาอย่างไม่รีบร้อน
ในมือถือวารสาร ‘โลกแห่งฟิสิกส์’ ที่เปิดค้างไว้เล่มหนึ่ง สีหน้าของเธอสงบนิ่งอย่างน่าประหลาด
“กุญแจห้องหนังสือของพ่อ ฉันลองใช้กิ๊บติดผมเขี่ยดูไม่กี่ครั้ง ไม่คิดเลยว่าจะเปิดได้”
เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาคู่งามฉายแววไร้เดียงสา ราวกับเป็นเรื่องบังเอิญจริง ๆ
“ฉันแค่อยากเข้ามาหาของที่พ่อทิ้งไว้ จะได้เก็บไว้ดูต่างหน้า”
ซูถังลูบหน้าปกวารสารเบา ๆ