กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 588 ชื่อของคนที่ห่วงใย
เจิ้งหงอี้ไม่ได้มา
คนที่มาคือเจียงเหยียน
บ่ายสามโมง เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เคาะสองครั้ง สั้นกระชับชัดเจน
"เข้ามาได้"
ประตูถูกผลักเปิด เจียงเหยียนเดินเข้ามา
เขาสวมเครื่องแบบทหารเก่าที่ซักจนสีซีด แขนขวาพันผ้าก๊อซบาง ๆ หนึ่งชั้น ใบหน้ามีบาดแผลตกสะเก็ดหลายแห่ง ต่างจากท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ ของเถี่ยซานตอนเข้าประตู ฝีเท้าของเจียงเหยียนมั่นคง ท่ายืนตรงสง่า แววตาแจ่มชัด
เขาทำความเคารพฉินเหยี่ยก่อน "ครูฝึกฉิน"
ฉินเหยี่ยพยักหน้าเล็กน้อย
เจียงเหยียนเดินมาหยุดข้างเตียงซูถัง