กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 580 เขาร้องไห้หรือเปล่า?
เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง
คราวนี้ดังหนักกว่าครั้งแรกเล็กน้อย
ซูถังขมวดคิ้ว
"เข้ามาได้" ฉินเหยี่ยเป็นฝ่ายพูดก่อน
ประตูถูกผลักเปิดออก
มีคนคนหนึ่งเดินเข้ามา
เกาข่าย
เขาทิ้งไม้ค้ำไว้ด้านนอก ใช้มือขวาจับกรอบประตูพยุงตัว แล้วค่อย ๆ ก้าวขาซ้ายเข้ามาอย่างระมัดระวัง
ซูถังมองเห็นเขา