บทที่ 579 ความรู้สึกที่ห่างหายไปนาน

บทที่ 579 ความรู้สึกที่ห่างหายไปนาน

ซูถังตัดสินใจได้แล้ว ทั้งรวดเร็วและแม่นยำ แต่เธอช้าไปเพียงจังหวะเดียว จึงยังไม่ทันลงมือทำ

ฉินเหยี่ยเร็วกว่านั้น

มือขวาของเขาเลื่อนออกจากหลังมือซูถังอย่างแนบเนียน นิ้วมือกลับมาวางบนผ้าห่มของตัวเองอย่างเป็นธรรมชาติ การเคลื่อนไหวไม่เร็วไม่ช้า ไม่มีร่องรอยความลนลานแม้แต่น้อย

เขาหันหน้ามองหลิวเฉิงด้วยสายตาสงบนิ่ง

"แพทย์ทหารหลิว" เสียงของฉินเหยี่ยแหบพร่าแต่มั่นคง "สหายซูอันเพิ่งฟื้น ผมตรวจชีพจรกับการหายใจให้คุณไปก่อนแล้ว ทุกอย่างอยู่ในเกณฑ์ปกติ คุณมาพอดีเลย ช่วยตรวจประเมินอย่างละเอียดอีกครั้งได้"

คำพูดนี้เชื่อมโยงสถานการณ์ได้อย่างแนบเนียนไร้ช่องโหว่

หลิวเฉิงชะงักไปหนึ่งจังหวะ