กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 577 ชีวิตผมแข็งนัก
ข่าวนี้ทำให้เกิดความรู้สึกซับซ้อนขึ้นในใจเกาข่าย มีทั้งความโล่งอกและความยินดีที่ฉินเหยี่ยปลอดภัย เพราะอย่างไรฉินเหยี่ยก็เป็นครูฝึกของเขา เป็นคนที่เขายอมรับนับถือจากใจจริง แต่ขณะเดียวกันก็มีความรู้สึกขมขื่นบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก
เขานึกถึงมือข้างนั้นของซูอันที่กำชายเสื้อของฉินเหยี่ยไว้บนเฮลิคอปเตอร์
ช่างเถอะ
เกาข่ายหลุบตาลง
หลิวเฉิงผลักประตูห้องพักผู้ป่วยของฉินเหยี่ยเข้าไป ก่อนประตูจะปิดลงอีกครั้ง
ในทางเดินจึงเหลือพวกเขาสามคนอีกครั้ง
หงจวงเดินไปหน้าประตูห้องพักผู้ป่วยของซูอัน แล้ววางมือขวาลงบนบานประตู
เธอไม่ได้ผลักประตูเข้าไป
เพียงวางมือแนบอยู่ตรงนั้นหลายวินาที