กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 572 เขาไม่เคยพูดแบบนี้
"ตอนนั้นฉันคิดว่า ถ้าเธอตกลงไปตายเพราะช่วยฉัน..."
หงจวงไม่ได้พูดต่อจนจบ
ลำคอของเกาข่ายขยับเล็กน้อย
"เธอไม่เป็นไร"
"ฉันรู้ว่าเธอไม่เป็นไร" หงจวงเงยหน้าขึ้น "แต่ฉันติดค้างชีวิตเธอหนึ่งชีวิต เรื่องนี้ฉันจะจำไปตลอดชีวิต"
"พูดเหมือนฉันเลย" เกาข่ายหัวเราะหึออกมาครั้งหนึ่ง
หงจวงมองเขา
ทั้งสองสบตากันหนึ่งวินาที
มุมปากของหงจวงยกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มจางมากจนแทบมองไม่เห็น