บทที่ 571 ไปเยี่ยมผู้บาดเจ็บ

บทที่ 571 ไปเยี่ยมผู้บาดเจ็บ

"เกาข่าย!"

จั๋วเยว่วิ่งเข้ามาหา เขายื่นมือจะช่วยพยุง แต่เกาข่ายหลบออก

"อย่าแตะขาฉัน" เกาข่ายพูดเสียงต่ำ

เกาข่ายไม่ได้ตอบอะไรอีก เขาจับประตูรถพยุงตัวให้มั่นคง ก่อนปล่อยมือ

เขาวางเท้าซ้ายไว้ด้านหน้า เท้าขวาไว้ด้านหลัง แล้วค่อย ๆ ขยับไปหนึ่งก้าวอย่างระมัดระวัง

"นายเป็นแบบนี้..." จั๋วเยว่มองท่าเดินของเขา "ยังเดินไหวหรือ?"

"ไม่ตายหรอก"

เกาข่ายเงยหน้าขึ้น มองเห็นคนที่ยืนอยู่บนสนามฝึก

สายตาของเขากวาดผ่านไปทีละคน