กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 567 ผู้ใหญ่จากเบื้องบนมาเยือน
ฐานอัสนี
เวลาเก้าโมงครึ่ง
ดวงอาทิตย์ขึ้นแล้ว แต่ฐานแห่งนี้ตั้งอยู่บนพื้นที่สูงเหนือระดับน้ำทะเล แสงแดดส่องกระทบร่างกายก็ไม่ได้ทำให้อุ่นขึ้นสักเท่าไร อากาศบนสนามฝึกทั้งแห้งและหนาวเย็น เมื่อสูดเข้าจมูกก็รู้สึกเหมือนถูกมีดกรีด
ต้นหยางข้างสนามฝึกเหลือแต่กิ่งก้านเปลือยเปล่า ใบร่วงจนหมด กิ่งไม้ยื่นขึ้นไปบนท้องฟ้า ราวกับไม้กวาดหลายด้ามที่ถูกปักกลับหัว
เจียงเหยียนยืนอยู่ข้างสนามฝึก
เขาสวมชุดฝึกเก่าที่ซักสะอาดแล้ว ตั้งปกเสื้อขึ้นเพื่อกันลม บาดแผลบนใบหน้าตกสะเก็ดแล้ว มีรอยหนึ่งบนสันจมูก อีกหนึ่งรอยบนโหนกแก้มซ้าย ทั้งหมดเป็นร่องรอยที่ได้มาจากสันเขาผีครวญ
เขามาถึงก่อนใคร