บทที่ 550 คนที่ยังมีชีวิตอยู่

บทที่ 550 คนที่ยังมีชีวิตอยู่

ตู้เซี่ยถอยหลังตามสัญชาตญาณ

เขาถอยไปสองก้าว ซูถังก็ตามมาสองก้าว

เมื่อเขาถอยเป็นก้าวที่สาม มีดทหารของซูถังก็มาถึง

มีดเล่มนี้กรีดผ่านด้านนอกท่อนแขนขวาของตู้เซี่ย เธอควบคุมแรงได้อย่างแม่นยำยิ่งนัก คมมีดกรีดผ่านผิวหนัง ผ่านกล้ามเนื้อชั้นตื้น แล้วตัดเส้นเอ็นเส้นหนึ่งขาดอย่างแม่นยำ

ไม่มากไม่น้อย เพียงเส้นเดียว

เส้นเอ็นที่ควบคุมการเหยียดข้อมือ

เดิมทีมือขวาของตู้เซี่ยก็แทบจะใช้การไม่ได้อยู่แล้ว เมื่อถูกมีดนี้เข้าไป มือขวาของเขาก็กลายเป็นเพียงก้อนเนื้อไร้เรี่ยวแรงที่ห้อยติดอยู่กับแขนอย่างสิ้นเชิง นิ้วทั้งห้างองุ้มเข้าหากันเหมือนกิ่งไม้แห้ง

ตู้เซี่ยส่งเสียงคำรามสั้น ๆ ความเจ็บปวดทำให้ร่างกายของเขางอตัวลง

ซูถังไม่ได้หยุดมือ