กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 548 ความเงียบราวกับความตายในวิทยุสื่อสาร
หมอกบนสันเขาผีครวญหนาทึบจนแทบไม่อาจแหวกออกได้
รองเท้าทหารของตู้เซี่ยเหยียบลงบนใบไม้แห้งที่เน่าเปื่อย ส่งเสียงเหนียวแฉะ มือขวาของเขาพันด้วยแถบผ้าที่ฉีกจากเสื้อผ้า เลือดที่ซึมออกมาย้อมแถบผ้าจนกลายเป็นสีน้ำตาลเข้ม กระสุนที่ฉินเหยี่ยยิงมานัดนั้นทำให้กระดูกตรงซอกนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้ข้างขวาของเขาแตก ตอนนี้มือทั้งข้างไม่ต่างจากก้อนเนื้อเละ ๆ ไม่อาจกำปืนได้เลย
เขาใช้มือซ้ายกำวิทยุสื่อสาร นิ้วหัวแม่มือกดปุ่มพูด แล้วตะโกนด้วยเสียงต่ำ
"งูหางกระดิ่ง รายงานพิกัด"
ซ่า...
เสียงกระแสไฟฟ้าแหลมบาดหูดังมาจากวิทยุสื่อสาร
"งูหางกระดิ่ง!" ตู้เซี่ยเพิ่มน้ำเสียงหนักขึ้น
ไม่มีใครตอบ
ตู้เซี่ยเลียริมฝีปากที่แห้งแตก ก่อนเปลี่ยนช่องสัญญาณ