กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 546 ชีพจรหยุดเต้นแล้ว
สายลมยามค่ำคืนพัดผ่านป่าบนสันเขาผีครวญ หอบเอากลิ่นคาวเลือดรุนแรงกับกลิ่นเปรี้ยวเน่าของใบไม้ผุพังมาด้วย
เจียงเหยียนเดินอยู่ทางด้านหน้าซ้ายของเปลหามชั่วคราว คานเปลที่ทำจากลำกล้องปืนกดทับลงบนไหล่ ผ่านเนื้อผ้าชุดฝึกบาง ๆ จนเจ็บลึกถึงกระดูก เขาไม่เปลี่ยนไหล่ เพราะการเปลี่ยนไหล่ต้องหยุดเดิน และตอนนี้พวกเขาหยุดไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว