กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 545 พิกัดตำแหน่งของพวกเรา
ไม่ใช่เพราะฉินเหยี่ยฆ่าคนไปสิบสี่คน แต่เพราะฉินเหยี่ยฆ่าคนสิบสี่คนนั้นเพื่อตามหาคนเพียงคนเดียว
กุ่ยโส่วไม่รู้ว่าฉินเหยี่ยกับซูอันมีความสัมพันธ์กันอย่างไรกันแน่ แต่เขาพอจะคาดเดาได้บ้าง ครั้งนั้นในสนามฝึก ตอนที่ฉินเหยี่ยถามซูอันว่า "เธอไม่ได้บาดเจ็บใช่ไหม" สายตาแบบนั้นไม่ใช่สายตาที่ผู้บังคับบัญชาใช้มองผู้ใต้บังคับบัญชา
ตลอดชีวิตกุ่ยโส่วเคยเห็นสายตาแบบนั้นเพียงแห่งเดียว
ตอนพ่อมองแม่ของเขา
พ่อของเขาเป็นนายพราน ออกเดินทางเข้าป่าลึกอยู่เป็นประจำ ทุกครั้งก่อนออกจากบ้าน พ่อจะนั่งยอง ๆ อยู่ตรงประตู มองแม่ที่กำลังง่วนอยู่หน้าเตา ไม่พูดอะไร เพียงมองอยู่อย่างนั้น
สายตานั้นเหมือนกับเวลาฉินเหยี่ยมองซูอันทุกประการ