กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 537 นายต้องมีชีวิตอยู่
ตู้เซี่ยคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนส่ายหน้า
"จรรยาบรรณวิชาชีพ ข้อมูลของผู้ว่าจ้างเปิดเผยไม่ได้"
"ถ้าอย่างนั้นแกก็ไม่อยากคุย" ฉินเหยี่ยพูด "งั้นก็ยิงเลยสิ"
เมื่อพูดจบ ภายในเหมืองก็เงียบไปหลายวินาที
ตู้เซี่ยกำลังมองเขา
ฉินเหยี่ยกำลังรอ
สิ่งที่เขาเดิมพันคือตู้เซี่ยจะไม่ยิงทันที
เหตุผลง่ายมาก หากตู้เซี่ยต้องการฆ่าเขา ตอนอยู่ตรงทางเดินก็สามารถใช้ปืนกลกราดยิงจนร่างพรุนไปแล้ว แต่ตู้เซี่ยกลับเลือกปรากฏตัวที่นี่ เลือกพูดคุยต่อหน้ากัน และเลือกนำของของซูถังออกมาให้เขาดู แสดงว่ามีจุดประสงค์อื่นอีก
ตู้เซี่ยไม่ได้ต้องการเพียงฆ่าเขา