กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 529 เธอยังไม่ตาย
"พบแล้ว! ครูฝึกฉิน! พวกเราพบแล้ว!"
ทันใดนั้น ทหารคนหนึ่งที่รับหน้าที่ค้นหาก็วิ่งกระเซอะกระเซิงขึ้นมาจากใต้เนินลาดที่อยู่ไม่ไกล ในมือชูสิ่งของบางอย่างขึ้นสูง
เป็นเกาข่าย!
ขาข้างหนึ่งของเขาพันผ้าพันแผลหนาเตอะ มีทหารอีกคนช่วยพยุงอยู่ ใบหน้าซีดขาวราวกระดาษ แต่สีหน้ากลับตื่นเต้นอย่างยิ่ง
"ครูฝึกฉิน! พวกเราพบอิ่งจื่อแล้ว! เธอยังมีชีวิตอยู่!"
เมื่อฉินเหยี่ยได้ยิน ดวงตาแดงก่ำที่เลื่อนลอยไร้จุดโฟกัสคู่นั้นก็ขยับขึ้นทันที!
เขาหันศีรษะที่แข็งทื่อไปมองเกาข่าย
"อิ่งจื่อ..." เขาเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า "แล้ว...ซูอันล่ะ?"
ความตื่นเต้นบนใบหน้าเกาข่ายแข็งค้างไปทันที