บทที่ 504 ก่อไฟ ต้มน้ำ กินข้าว แล้วพักกำลัง

บทที่ 504 ก่อไฟ ต้มน้ำ กินข้าว แล้วพักกำลัง

ซูถังชี้รอยกดบนพื้น

"ตอนยิง 'กระสุนผง' เพื่อรักษาร่างกายให้มั่นคงที่สุด คนคนนั้นคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น แต่ส้นรองเท้าทหารของเขามีรอยบิ่นลักษณะพิเศษอยู่จุดหนึ่งเนื่องจากสึกหรอ รอยบิ่นนั้นจึงประทับลงบนใบไม้ใบนี้"

เธอเงยหน้ามองเนินเขาที่ถูกหมอกหนาทึบปกคลุมอยู่ทางด้านหลังซ้ายของทีม

"พลซุ่มยิงคนนั้น หรือจะเรียกว่า 'คนวางยาพิษ' ก็ได้ อยู่ทางนั้น ห่างจากพวกเราไม่เกินสามร้อยเมตร"

"และตอนนี้เขาจะต้องยังอยู่ตรงนั้น ใช้กล้องเล็งปืนเฝ้ามอง...สภาพทุลักทุเลของพวกเราเมื่อครู่อย่างเพลิดเพลินแน่นอน"

คำพูดของซูถังทำให้ทุกคนใจหายวาบ

ศัตรูอยู่ห่างออกไปเพียงสามร้อยเมตร!