กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 503 นี่ไม่ใช่อุบัติเหตุ
เขาฟื้นแล้ว!
ถูกดึงกลับมาจากประตูแห่งความตายได้จริง ๆ!
"ผม...ผมอยู่ที่ไหน? ผมไม่ได้...ตายไปแล้วหรือ?" ทหารที่ถูกพิษถามด้วยสายตาเลื่อนลอยและน้ำเสียงแหบพร่า
"นายยังไม่ตาย อาจารย์ซูเป็นคนช่วยชีวิตนายไว้..." เกาข่ายที่อยู่ข้าง ๆ ตอบ
บางคนมีแววตาเต็มไปด้วยความยินดีและความเลื่อมใสอย่างแรงกล้า ขณะที่บางคนกลับมีสีหน้าซับซ้อน ต่างเงียบงันไม่พูดอะไร
ซูถังค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน เก็บเข็มเงินหลายเล่มที่สีเริ่มหม่นลงกลับเข้าไปในห่อผ้าน้ำมันทีละเล่ม
เธอไม่ได้สนใจเสียงโห่ร้องยินดีหรือความเลื่อมใสของคนรอบข้าง สีหน้ายังคงสงบนิ่งเช่นเดิม และดูเคร่งเครียดยิ่งกว่าเมื่อครู่ด้วยซ้ำ
"อย่าเพิ่งดีใจกันเร็วเกินไป"
เสียงเย็นใสของเธอราวกับน้ำเย็นถังหนึ่งที่สาดลงบนศีรษะทุกคนอีกครั้ง