เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 499 ร่องรอยเล็กน้อยในป่าลึก
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หงจวงก็ไม่กล้าขยับตัวอีก ความเจ็บปวดรุนแรงที่ข้อมือขวาเตือนให้เธอรู้ว่า ผู้หญิงที่ดูบอบบางตรงหน้าคนนี้มีความสามารถทำให้เธอพิการได้จริง ๆ
คนรอบข้างต่างมองกันจนตาค้าง
เกาข่ายเบิกตากว้าง วิธีการนี้...ทำไมถึงดูคุ้นตาเหลือเกิน?
คิดไม่ถึงเลยว่าอาจารย์ซูจะนำ "วิชาลับประจำตระกูล" มาใช้กับผู้หญิงคนนี้ด้วย!
เกาข่ายรู้สึกหลากหลายอารมณ์ขึ้นมาทันที ทั้งยังไม่ค่อยพอใจ ราวกับของล้ำค่าของครอบครัวตัวเองถูกคนนอกเข้ามาใช้ประโยชน์
มีสิทธิ์อะไรเล่า! วิชาวิเศษ "กระตุ้นการไหลเวียนเลือดและสลายเลือดคั่ง" ของอาจารย์ซู ใช่ว่าใครก็มีสิทธิ์ได้รับการรักษาเสียเมื่อไร?
ส่วนเจียงเหยียนที่อยู่ไม่ไกลมีแววครุ่นคิดเต็มดวงตา
เขาคิดลึกซึ้งกว่าเกาข่าย
สิ่งที่ซูอันกำลังทำไม่ใช่เพียงการรักษา แต่ยังเป็นการเอาชนะใจคนด้วย