เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 491 เธอมีคุณสมบัติอะไรมารับตำแหน่งหัวหน้ากลุ่ม?
เจิ้งหงอี้กับฉินเหยี่ยผลักประตูห้องชี้แจงภารกิจเดินเข้ามา
"หมดเวลา"
เสียงของฉินเหยี่ยสงบนิ่งแต่หนักแน่น ทำลายความเงียบอันเคร่งเครียดภายในห้อง
เขาลุกขึ้นโดยไม่เร่งรัดใคร เพียงเดินเริ่มจากที่นั่งแรก ค่อย ๆ เก็บกระดาษจดหมายที่บรรจุชีวิตและความห่วงใยแตกต่างกันไปทีละแผ่นด้วยตัวเองอย่างเงียบ ๆ
การเคลื่อนไหวของเขาช้าและจริงจัง ราวกับสิ่งที่กำลังเก็บไม่ใช่กระดาษ แต่เป็นความไว้วางใจอันหนักอึ้งที่ทุกคนฝากไว้
เกาข่ายเป็นคนแรกที่ส่งจดหมายให้
กระดาษจดหมายที่หมึกเลอะเลือนเพราะน้ำตาทำให้ชายร่างสูงใหญ่คนนี้รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งแก้ม
กระดาษจดหมายของเจียงเหยียนพับเรียบร้อยราวกับเต้าหู้แผ่นหนึ่ง เหลี่ยมมุมคมชัด
ส่วนกระดาษที่มีรอยริมฝีปากประทับอยู่ของหงจวงดูสะดุดตาเป็นพิเศษท่ามกลางจดหมายลาตายที่มีทั้งความรู้สึกหนักอึ้งและถ้อยคำเรียบง่ายจริงใจเหล่านี้