บทที่ 489 จดหมายลาตายหนึ่งฉบับ กับชีวิตสองชาติ

บทที่ 489 จดหมายลาตายหนึ่งฉบับ กับชีวิตสองชาติ

เสียงของเจิ้งหงอี้ไม่ได้ดังนัก แต่กลับเหมือนก้อนหินมหึมาที่ถูกโยนลงในทะเลสาบอันสงบนิ่ง ก่อให้เกิดคลื่นรุนแรงในหัวใจของทุกคน

"สิ่งที่พวกนายกำลังจะเผชิญไม่ใช่ศัตรูสมมติในสนามฝึก แต่เป็นทหารรับจ้างนานาชาติที่ผ่านการรบมานับครั้งไม่ถ้วนและฆ่าคนได้โดยไม่ลังเล พวกมันมีอาวุธยุทโธปกรณ์ชั้นดี คุ้นเคยกับการรบในป่า แต่ละคนล้วนเป็นคนอันตรายที่รอดชีวิตมาจากสนามรบนองเลือด"

"ในสนามรบ กระสุนไม่เลือกว่าจะถูกใคร อุบัติเหตุทุกอย่างสามารถเกิดขึ้นได้"

สุดท้ายสายตาของเจิ้งหงอี้ก็หยุดอยู่บนพื้นที่ที่ใช้ดินสอสีแดงวงเอาไว้บนโต๊ะจำลองภูมิประเทศ ซึ่งมีชื่อว่า "สันเขาผีครวญ"

"ก่อนออกเดินทาง องค์กรมีภารกิจสุดท้ายให้พวกนายทำ"

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเน้นทุกคำอย่างหนักแน่น ราวกับแต่ละคำมีน้ำหนักมหาศาล

"เขียนจดหมายลาตาย"

"เขียนจดหมายลาตาย?"

ตู้ม!