บทที่ 454 ชนะการแข่งขัน แต่สูญเสียใจของผู้คน

บทที่ 454 ชนะการแข่งขัน แต่สูญเสียใจของผู้คน

เสียงตะโกนและเสียงอุทานทั้งหมดราวกับถูกกรรไกรที่มองไม่เห็นตัดขาดพร้อมกัน ในชั่วขณะที่ลูกถีบนั้นกระแทกเข้าเป้า

ทหารหนุ่มเลือดร้อนหลายสิบคนในเวลานี้ต่างอ้าปากค้างราวกับเป็ดที่ถูกบีบคอ แต่กลับส่งเสียงใด ๆ ไม่ออก

พวกเขาทำได้เพียงมอง มองร่างผอมบางที่นอนขดตัวอยู่บนพื้นโดยไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย ความเย็นเยียบพุ่งจากฝ่าเท้าขึ้นไปจนถึงศีรษะ

โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว

ไป๋เวยยืนอยู่กลางวงต่อสู้ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง เหงื่อผสมฝุ่นไหลลงมาตามแก้ม ทิ้งรอยเปื้อนหลายสายบนใบหน้าที่ดูย่ำแย่

ลูกถีบด้านข้างกลางอากาศเมื่อครู่ที่เธอใช้กำลังทั้งหมดและรวบรวมทั้งความโกรธกับความอัปยศเอาไว้ ก็ทำให้เธอสูญเสียเรี่ยวแรงไปมากเช่นกัน