บทที่ 439 ความคิดของฉินเหยี่ย

บทที่ 439 ความคิดของฉินเหยี่ย

หลี่เสี่ยวเกอตกใจจนแทบสิ้นสติ ถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว แผ่นหลังกระแทกผนังเย็นเฉียบของอาคารฝ่ายบริหารอย่างแรง ไม่มีทางถอยอีกแล้ว

ฉินเหยี่ยหยุดยืนตรงหน้าเธอ เขาสูงมาก เงาที่ทอดลงมาปกคลุมร่างของเธอจนมิด

เขาก้มมองเธอจากเบื้องบน ดวงตาลึกล้ำคู่นั้นไร้ความอบอุ่นแม้แต่น้อย ราวกับสระน้ำเย็นเยียบที่มองไม่เห็นก้นบึ้ง

"ซ่อนอะไรไว้ในอกเสื้อ?" น้ำเสียงของเขาราบเรียบ แต่แฝงอำนาจที่ไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง

"มะ...ไม่มีอะไรค่ะ..." หลี่เสี่ยวเกอโบกมืออย่างลนลาน ร่างกายแนบชิดผนัง พยายามใช้ร่างผอมบางของตัวเองปิดบังสิ่งของอันตรายในอกเสื้อ

สายตาของฉินเหยี่ยหยุดอยู่ตรงส่วนที่นูนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัดบริเวณหน้าอกของเธอ