บทที่ 429 ไปห้องพยาบาล

บทที่ 429 ไปห้องพยาบาล

แม้ทุกคนจะยังตั้งตัวไม่ทัน แต่จากสายตาเย็นชาของครูฝึกฉินกับคำขวัญประหลาดนั้น ทุกคนต่างสัมผัสได้ถึงบรรยากาศผิดปกติบางอย่างอย่างชัดเจน

เกาข่ายกับจั๋วเยว่ตกตะลึงจนพูดไม่ออก

โดยเฉพาะจั๋วเยว่ เขารู้สึกว่าตัวเองถูกลงโทษอย่างไม่เป็นธรรมยิ่งกว่านางโต้วเอ๋อเสียอีก

ฉันก็แค่อยากดูเรื่องสนุกเท่านั้นเอง! แค่พูดยั่วไปไม่กี่ประโยค! ทำไมถึงกลายเป็นว่าตัวเองต้องเดือดร้อนไปด้วย?!

ส่วนเกาข่าย แม้จะยังงุนงงเช่นกัน แต่เขากลับรู้สึกถึงบางอย่างได้ไวกว่าจั๋วเยว่ เขาสัมผัสได้เลือนรางว่าความโกรธของครูฝึกฉินดูเหมือน...จะเกี่ยวข้องกับความเป็นศัตรูที่เขาแสดงต่อเจียงเหยียนเมื่อครู่นี้

แต่เขาคิดไม่ออกเลยว่าทำไม?!

อย่างไรก็ตาม เมื่อฉินเหยี่ยออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด ทั้งสองก็ไม่มีโอกาสต่อรองใด ๆ

พวกเขาทำได้เพียงทำหน้าราวกับจะร้องไห้ เดินคอตกเหมือนไก่ชนที่พ่ายแพ้ไปยังมุมสนาม ท่ามกลางสายตาเห็นใจปนขบขันของทหารทั้งค่าย ก่อนช่วยกันแบกท่อนไม้กลมที่เปียกชุ่มและหนักอึ้งท่อนนั้นขึ้นมา

"เป็นเพราะนายแท้ ๆ!" จั๋วเยว่เดินพลางลดเสียงบ่นเกาข่าย "ฉันบอกให้นายใจเย็น แต่นายก็เอาแต่โมโห! คราวนี้เป็นไงล่ะ? พวกเราสองคนซวยไปด้วยกันเลย!"