บทที่ 426 ต้นเหตุของอาการป่วยไม่ได้อยู่ที่มือ (2)

บทที่ 426 ต้นเหตุของอาการป่วยไม่ได้อยู่ที่มือ (2)

"ถ้าอย่างนั้นก็ดีค่ะ" ซูถังพยักหน้า น้ำเสียงไม่เผยอารมณ์ใด ๆ "ยื่นมือขวาของคุณออกมา"

เจียงเหยียนรีบยื่นมือขวามาตรงหน้าซูถังแทบจะทันที

เขาแบฝ่ามือออก เพราะความตื่นเต้นและออกแรงเกร็ง ข้อนิ้วจึงซีดขาวเล็กน้อย กระทั่งฝ่ามือก็มีเหงื่อเย็นละเอียดซึมออกมาแล้ว นี่คือมือที่เขาใช้เลี้ยงชีพและภาคภูมิใจมาตลอด

สายตาของซูถังมองมือข้างนั้นอย่างสงบนิ่ง

เธอไม่ได้ยื่นมือไปจับชีพจรเหมือนแพทย์แผนจีนทั่วไป และไม่ได้กดข้อต่อส่วนใดของเขาเลย