บทที่ 425 ต้นเหตุของอาการป่วยไม่ได้อยู่ที่มือ

บทที่ 425 ต้นเหตุของอาการป่วยไม่ได้อยู่ที่มือ

"แล้วเป็นเพราะอะไรกันแน่?" ซูถังถามตรง ๆ

ลูกกระเดือกของเจียงเหยียนขยับขึ้นลงอย่างแรง ใบหน้าที่ปกติสุขุมมั่นคงราวกับภูเขา ไม่เคยแสดงอารมณ์ใด ๆ เวลานี้กลับปรากฏความลังเลและความรู้สึกขัดแย้งอยู่เล็กน้อย เพียงแค่อารมณ์สองอย่างนี้ปรากฏบนใบหน้าของเขา ก็มากพอจะทำให้ใครก็ตามประหลาดใจแล้ว

เขาสูดลมหายใจลึก ราวกับต้องใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี กว่าจะพูดจุดประสงค์ที่แท้จริงของการมาครั้งนี้ออกมาได้ในที่สุด

"ฉันมา...ขอร้องเธอ"

ขอร้องฉันหรือ?

ซูถังมองชายตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ เจียงเหยียน ผู้มีพรสวรรค์โดดเด่นแห่งค่ายที่สาม ราชาแห่งทหารที่มีความสามารถโดยรวมเป็นอันดับหนึ่ง และเป็นคนที่ทหารหญิงนับไม่ถ้วนชื่นชม เวลานี้กลับก้มศีรษะลงเล็กน้อย แล้วพูดคำว่า "ขอร้อง" กับเธอด้วยท่าทีแทบจะต่ำต้อย

เรื่องนี้น่าสนใจยิ่งกว่าการมาเอาเรื่องเสียอีก