กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 418 ถูกลงโทษให้วิ่งยี่สิบรอบ
คำพูดนี้ราวกับมีดแหลมชุบน้ำแข็งที่แทงตรงเข้าจุดเปราะบางที่สุดในใจของไป๋เวยอย่างแม่นยำ
เสียงกรีดร้องของเธอหยุดลงทันที ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง สีเลือดที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดบนใบหน้าหายไปจนหมดสิ้น
"พอได้แล้ว!" จางรั่วปิงหมดความอดทนอย่างสิ้นเชิง เธอไม่อยากเสียเวลาพัวพันกับผู้เข้ารับการฝึกที่เห็นได้ชัดว่ามีปัญหาทางจิตใจคนนี้อีก "ไป๋เวย เพราะปัญหาทางอารมณ์ส่วนตัวของเธอ เธอส่งเสียงเอะอะกลางดึก รบกวนการพักผ่อนของส่วนรวมอย่างร้ายแรง และทำให้ระเบียบภายในค่ายทหารวุ่นวาย! ตอนนี้ออกไปวิ่งรอบสนามข้างนอกสิบรอบ! วิ่งเสร็จเมื่อไรก็ค่อยกลับมานอน!"
"ครูฝึก! ฉัน..." ไป๋เวยยังคิดจะอธิบาย
"ยี่สิบรอบ!" น้ำเสียงของจางรั่วปิงไร้ความรู้สึกแม้แต่น้อย
ไป๋เวยหุบปากทันที
เธอรู้ว่าหากพูดต่อไป อาจกลายเป็นสามสิบรอบ สี่สิบรอบ จนต้องวิ่งถึงเช้า
ภายใต้สายตาเย็นชาของจางรั่วปิงและทหารหญิงทั้งห้อง ไป๋เวยทำได้เพียงคลานลุกขึ้นจากพื้น ร่างกายสั่นเทาไปทั้งตัว ราวกับวิญญาณเร่ร่อนที่ถูกพรากจิตใจไปแล้ว เธอค่อย ๆ เดินออกจากหอพักทีละก้าว มุ่งหน้าไปยังสนามฝึกอันว่างเปล่าที่ถูกแสงจันทร์ซีดขาวปกคลุม
ภายในหอพักกลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง