กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 406 ลงมือทั้งทีต้องเล่นงานจุดที่ทำให้ชา!
"ก็เป็นไปได้นะ ดูสิ หน้าเธอซีดไปหมดแล้ว"
มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่มองเห็นความผิดปกติ
หัวใจของเกาข่ายที่ก่อนหน้านี้แทบกระดอนขึ้นมาถึงลำคอ ค่อย ๆ กลับเข้าที่โดยไม่รู้ตัว แม้เขาจะดูไม่ออกว่ากระบวนท่าอันน่าอัศจรรย์ของซูอันเป็นอย่างไร แต่เขามองเห็นสิ่งหนึ่งอย่างชัดเจน นั่นคือซูอันรับมือได้อย่างสบาย ๆ! ส่วนไป๋เวยเริ่มเสียกระบวนแล้ว!
เขาถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่แผ่นหลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น
ส่วนคิ้วของเจียงเหยียนกลับยิ่งขมวดแน่นขึ้น
สายตาของเขาจับจ้องทุกครั้งที่ซูอัน "ปัดป้อง" และ "กระแทก" อย่างไม่วางตา
เขามองออกแล้ว!
ทุกครั้งที่ซูอันสัมผัสร่างกายของอีกฝ่าย ล้วนไม่ใช่เรื่องบังเอิญ!