เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 401 การสอบสวน
หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปอย่างเชื่องช้าและแห้งแล้ง ราวกับวัชพืชที่ถูกรีดน้ำออกจนหมด
บรรยากาศภายในค่ายที่สามอึดอัดกดดันจนถึงขีดสุด
การตายของหวังเสี่ยวยาเปรียบเสมือนก้อนหินใหญ่ที่เย็นเยียบและแข็งกระด้าง กดทับหัวใจของทุกคนจนแทบหายใจไม่ออก
การสอบสวนของคณะทำงานเฉพาะกิจดำเนินไปอย่างเร่งรัด ไฟในสำนักงานแทบไม่เคยดับตลอดทั้งคืน ทหารทุกคนถูกเรียกไปสอบปากคำเป็นรายบุคคล ตั้งแต่กิจวัตรประจำวันไปจนถึงความสัมพันธ์กับผู้อื่น แม้แต่เรื่องที่ปกติพูดคุยกับใครมากกว่าคนอื่นเพียงสองสามประโยค ก็ยังถูกซักถามซ้ำแล้วซ้ำเล่า
โดยเฉพาะสมาชิกหมู่หนึ่งของทหารหญิง ซึ่งเป็นกลุ่มเป้าหมายสำคัญที่สุดในการสอบสวน ทุกครั้งที่เฉินเสี่ยวเฉ่าออกมาจากสำนักงาน ดวงตาของเธอจะบวมแดงราวกับลูกท้อสุก ส่วนหลิวหลานตี้เงียบขรึมจนน่ากลัว ทั้งตัวยังผอมลงไปมาก
ภายในค่าย คำให้การชุดนั้นของไป๋เวยยังคงแพร่สะพัดไปทั่ว ราวกับเสียงแมลงวันบินหึ่งไม่หยุด
เธอบอกว่าตัวเองบังเอิญพบหวังเสี่ยวยาแอบกินของที่ไม่ทราบแหล่งที่มา และยังแอบปีนหน้าต่างออกไปยังภูเขาด้านหลังอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ ในยามดึก เธอย้ำว่าที่รายงานเรื่องนี้ต่อครูฝึกหลังจากต่อสู้กับความคิดของตัวเองอยู่นาน ก็เพราะมีความรับผิดชอบอย่างสูงในฐานะเพื่อนร่วมรบปฏิวัติคนหนึ่ง