เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตอนพิเศษ·นายพลกับแพทย์ทหาร
ปีที่ 15 แห่งรัชศกจิ่งหยวนแห่งแคว้นต้าฉี ไฟสงครามลุกโชนขึ้นในดินแดนเหนือ
หลินจือเซี่ยอายุยี่สิบสี่ปี บัดนี้เป็นผู้บัญชาการกองทัพแล้ว เธอสวมชุดเกราะเหล็ก ถือทวนยาว ยืนอยู่บนกำแพงเมืองด่านเยี่ยนเหมิน ลมจากดินแดนเหนือพัดมา หอบเอาเกล็ดหิมะกับกลิ่นคาวเลือดปะทะใบหน้า เย็นเฉียบราวกับถูกมีดกรีด
เบื้องล่างกำแพงเมืองซากศพนอนเกลื่อนกลาด หลังจากทหารม้าชาวหูถอยทัพไป ก็เหลือเพียงความโกลาหลระเกะระกะ
เธอมองอยู่นาน จนกระทั่งมีมือข้างหนึ่งยื่นถ้วยยาร้อน ๆ มาให้
“ท่านนายพล ถึงเวลากินยาแล้ว”
เผิงจ้านชิงยืนอยู่ข้างกายเธอ เสื้อคลุมแพทย์ทหารผ้าสีครามของเขาซักจนซีดขาว แขนเสื้อพับขึ้นถึงท่อนแขน และปลายนิ้วยังเปื้อนคราบยา เขาสูงกว่าเธอครึ่งศีรษะ ใบหน้าหล่อเหลาเกลี้ยงเกลา ดวงตาและคิ้วอ่อนโยน ท่ามกลางค่ายทหารที่เต็มไปด้วยชายฉกรรจ์หยาบกร้าน เขาดูราวกับต้นไผ่งามที่หลงเข้ามาอยู่ท่ามกลางกองเหล็กกับก้อนหิน