กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตำรวจอาวุโสฟังจบ เปลือกตากระตุกเล็กน้อย ก่อนเหลือบมอง “เจ้าตัวแสบตัวน้อย” ที่ยืนอยู่บนพื้น เด็กน้อยเท้าเอว เชิดหน้าขึ้นจนคางเล็ก ๆ แทบจะทิ่มเพดาน สีหน้าราวกับกำลังบอกว่า “ใช่แล้ว ฝีมือหนูเอง แล้วจะทำไมล่ะ” จากนั้นก็หันไปมองเผิงจ้านชิงอีกครั้ง มุมปากกระตุกอยู่นาน สุดท้ายกลับพูดประโยคที่สมบูรณ์ออกมาไม่ได้สักคำ
“ลูกสาวคุณ?”
“อืม”
“เธอคนนั้น…เป็นคนถีบพวกค้ามนุษย์ตกน้ำ?”
“ใช่”
“กี่ขวบ?”
“สามขวบ”