กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินจือเซี่ยอุ้มปิ่งปิ่งเข้าไปในห้องนั้น พอปิดประตูลง เธอก็ล้วงถุงหอมใบเล็กที่พกติดตัวเป็นประจำออกมาจากกระเป๋า ข้างในบรรจุสมุนไพรสงบจิตที่ปรุงตามตำรับโบราณ โดยกดความเข้มข้นไว้ต่ำมาก ใช้รักษาอาการ “วีรกรรมฮีโร่ฉับพลันของเด็กเปรต” โดยเฉพาะ
เธอยื่นถุงหอมไปจ่อใต้จมูกลูกสาว มืออีกข้างลูบใบหน้าเล็ก ๆ ที่ทั้งเปียกและเย็นของปิ่งปิ่ง “ปิ่งปิ่ง แม่อยู่นี่ สูดดมอันนี้หน่อย ช่วยสงบจิต”
“อืม ๆ!” ปิ่งปิ่งสูดดมอย่างว่าง่ายสองครั้ง กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของพรรณไม้ไหลเข้าสู่โพรงจมูก เด็กน้อยหาวยาวทันที เปลือกตาเริ่มจะปิดลง
“แม่ หอม——มาก——เลย…”
ไม่ถึงห้าวินาที ปิ่งปิ่งก็เอนตัวอ่อนปวกเปียกอยู่ในอ้อมกอดของแม่ ลมหายใจสม่ำเสมอ แก้มเล็ก ๆ แดงระเรื่อ หลับสนิทอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว