กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลิวโส่วหลานเปิดประตู แสงไฟจากระเบียงทางเดินด้านนอกสาดเฉียงเข้ามา ทำให้เงาของเธอยืดยาว เธอหันกลับไปมองเผิงเว่ยหมินแวบหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไร แล้วค่อย ๆ ปิดประตูห้อง
เสียงฝีเท้าค่อย ๆ ห่างออกไปตามระเบียงทางเดิน
เผิงเว่ยหมินนั่งอยู่ตามลำพังในห้องหนังสือ ด้านนอกหน้าต่างมืดสนิทแล้ว เขาจุดบุหรี่มวนหนึ่ง แสงไฟจากปลายบุหรี่ส่องใบหน้าของเขาให้สว่างขึ้นชั่วขณะ
เขานึกถึงเรื่องเมื่อสิบหกปีก่อน