เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ดวงตาของเสี่ยวชีจับจ้องท้องของซ่งเป่าจูจนแทบถลน กว่าจะเค้นคำพูดออกมาได้ก็ผ่านไปครู่ใหญ่ “น้าซ่ง… นี่น้ากำลัง… ตั้งครรภ์แฝดสามเหรอ?”
“ใช่แล้ว” ซ่งเป่าจูยิ้มตาหยี
เสี่ยวชี “……”
ฐานข้อมูลแจ้งเตือนอีกครั้งว่า โอกาสที่คนอายุ 48 ปีจะตั้งครรภ์แฝดสามนั้น แทบไม่ต่างอะไรกับการที่คนคนหนึ่งถูกฟ้าผ่าสามครั้งแล้วยังลุกขึ้นมาโบกมือได้ น้าซ่ง ตกลงน้ามีกายาเทพเซียนสายพันธุ์ไหนกันแน่?!
“เสี่ยวชี ไปเก็บผลไม้ที่สดที่สุดมา แล้วชงชาดอกไม้หนึ่งกา ปรับอัตราการไหลของเวลาเป็น 20 ต่อ 1 ด้วย ฉันจะคุยกับแม่สามีที่รักให้ฟ้าดินสลายไปเลย”
ใต้ต้นไม้บริเวณพื้นที่พักสนามยิงปืน ม้านั่งยาวเรียบง่ายที่เคยมีถูกเปลี่ยนเป็นชุดโซฟาไปนานแล้ว แถมยังเป็นของที่ระลึกซึ่งพวกเธอ “หยิบติดมือ” กลับมาจากต่างประเทศเมื่อปีก่อนอีกด้วย ทั้งสองนั่งอยู่บนโซฟา เหนือศีรษะคือพุ่มใบไม้ขนาดใหญ่ และเบื้องหน้าสามารถมองเห็นไร่ได้ทั่วทั้งผืน