เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลานบ้านแห่งนี้กว้างใหญ่มาก เดิมทีเป็นที่พักของกองพันปืนใหญ่ มีเรือนอิฐเรียงต่อกันเป็นแถว ๆ ต่อมากองทัพได้ย้ายออกไป ประตูจึงถูกเปิดใหม่หันไปทางทิศเหนือ และตัดขาดจากฝั่งค่ายทหารโดยสิ้นเชิง ตามชื่อแล้วที่นี่ยังนับว่าเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของกองทัพ แต่ความจริงกลับแยกบัญชีกันไปนานแล้ว
เธอเดินนำอยู่ด้านหน้า ก้าวเท้ามั่นคงราวกับต่อให้หลับตา เธอก็ยังเดินไปตามเส้นทางในลานบ้านแห่งนี้ได้
“ด้านหลังเดิมทีเป็นสนามฝึกของกองพันปืนใหญ่” เธอใช้ปลายเท้าเตะพื้นเบา ๆ พลางกวาดมือไปทั้งสี่ทิศ “ปล่อยว่างไว้ก็เสียเปล่า พอเข้าฤดูใบไม้ผลิ ฉันตั้งใจจะพลิกดินทั้งหมดแล้วปลูกผักกับต้นผลไม้ ฉันคิดดูแล้ว จะพึ่งแค่ที่ของฉันอย่างเดียวไม่ได้ ที่นี่เองก็ต้องมีเสบียงเพียงพอเหมือนกัน”
ยิ่งพูด ความเร็วในการพูดของเธอก็ยิ่งเพิ่มขึ้น นิ้วมือขยับวาดภาพอยู่กลางอากาศ ดูเหมือนพนักงานขายตรงที่กำลังวาดฝันอันสวยหรูให้เผิงจ้านชิงไม่มีผิด