กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินจือเซี่ยยืนอยู่หน้าประตูโรงพยาบาลภาคทหาร มองซ้ายมองขวาอย่างลังเลว่าจะเลี้ยวไปขอข้าวเย็นที่บ้านปู่ดีไหม ช่างเถอะ ช่างเถอะ ไปหาแม่สามีแท้ ๆ ดีกว่า ถือโอกาสตุ๋นของพะโล้สักหม้อ แล้วค่อยศึกษาวิธีนึ่งอุ้งตีนหมีต่อ
เดินมาได้ครึ่งทาง เธอก็หยุดชะงัก
มีบางอย่างไม่ถูกต้อง
สีหน้าของตู้เสี่ยวหม่านเมื่อครู่นี้จะพูดอย่างไรดี… ไม่ใช่ความโกรธ แต่ดูคล้ายลนลานและรู้สึกผิดมากกว่า หลินจือเซี่ยครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว แล้วนึกถึงเรื่องเผือกที่โจวเสี่ยวหลิงเล่า ตู้เสี่ยวหม่านเพื่อให้ได้ย้ายมาที่โรงพยาบาลภาคทหารของพวกเขา ถึงกับก่อเรื่องวุ่นวายจนฟ้าถล่มดินทลาย บีบบังคับให้พ่อแม่บุญธรรมเปลี่ยนสถานที่ย้ายงานให้ได้