ตอนที่ 233 ผู้ชายน่ะ พอแต่งงานแล้ว นอกจากงานที่หน่วยจะยุ่ง กลับบ้านก็ยังต้องยุ่งทั้งคืน

หลังออกจากแผนกผู้ป่วยใน เธอเดินผ่านระเบียงทางเดินที่เชื่อมระหว่างอาคารผู้ป่วยนอกกับแผนกผู้ป่วยใน ก่อนจะมาถึงร้านยาจีน ยังเดินไปไม่ถึงก็ได้กลิ่นหญ้าสมุนไพรเข้มข้นลอยมาเสียก่อน ทั้งขมเจือหวาน และในความหวานก็แฝงรสเผ็ดร้อน หลินจือเซี่ยสูดเข้าไปหนึ่งครั้ง ในหัวพลันปรากฏภาพของของพะโล้นานาชนิดขึ้นมาเอง

หน้าต่างร้านยาเปิดอยู่ครึ่งหนึ่ง ด้านในมีนักปรุงยาสูงวัยอายุราวห้าสิบกว่าปีสวมแว่นสายตายาว เลนส์หนาเสียจนเหมือนก้นขวดเหล้า กำลังใช้ตาชั่งยาชั่งยาอยู่ หลินจือเซี่ยล้วงใบสั่งยาที่เขียนเตรียมไว้นานแล้วออกจากกระเป๋า ยื่นเข้าไปทางหน้าต่าง “อาจารย์ฮั่ว รบกวนจัดยาตามใบสั่งนี้ให้ฉันหกชุด”