กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ราวหนึ่งก้านธูปต่อมา อาหารเช้าเพิ่งหมดเกลี้ยง เสียงฝีเท้าหน้าประตูก็มาถึงตรงเวลา
ผู้ประสานงานผลักประตูเข้ามา วันนี้เขาเปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมเครื่องแบบสีน้ำเงินกรมท่า ใต้แขนหนีบซองกระดาษสีน้ำตาลใบหนึ่งที่ตุงจนเห็นได้ชัด ดูแล้วคงหนักไม่น้อย เขายกเปลือกตาขึ้น กวาดมองคนในห้องทีละคน สายตาหยุดอยู่ที่ขอบตาคล้ำเป็นวงของฉีจาวรุ่ยชั่วขณะ เขาชะงักไปเล็กน้อย แต่ไม่ได้ถามอะไร เพียงโยนซองลงบนโต๊ะจนเกิดเสียงทึบ
“ดูข้อมูลก่อน ดูเสร็จแล้วผมจะพาพวกคุณไปพบเหล่าฮั่น”
“สามคนที่เพิ่มเข้ามาเป็นคนแบบไหน?” ฉีจาวรุ่ยวางปาท่องโก๋ลง น้ำเสียงแหบพร่าจากการไม่ได้นอนทั้งคืน