เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ราตรีสงัด เวลาเที่ยงคืนสี่สิบนาที ชานเมืองทางเหนือของซานฟรานซิสโก บนถนนที่มุ่งหน้าไปยังแหล่งแร่ไร้เจ้าของ เครื่องยนต์ของเชฟโรเลต เบลแอร์คำรามลั่น ฉีกความเงียบสงัดให้ขาดออก
“เสี่ยวชี สภาพถนนข้างหน้า” หลินจือเซี่ยกำพวงมาลัยแน่นทั้งสองมือ แสงสีเหลืองสลัวจากแผงหน้าปัดสะท้อนอยู่ในดวงตา
【ตรงไปข้างหน้าอีก 300 เมตร มีโค้งหักศอกทางขวา แนะนำให้ลดความเร็วเหลือ 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง พื้นถนนมีเศษหิน ความสามารถในการยึดเกาะลดลง 30 เปอร์เซ็นต์】
“รับทราบ” เธอผ่อนคันเร่ง พวงมาลัยหมุนผ่านองศาอันแม่นยำในฝ่ามือ ตัวรถเอียงตัดเข้าโค้ง ยางบดผ่านเศษหินจนเกิดเสียงแตกเปรี๊ยะ ๆ
【เสี่ยวชี เธอเก่งขึ้นเรื่อย ๆ จริง ๆ ตอนนี้ฉันชื่นชมเธอมากเลย】
หลังจากเติมกำลังใจเข้าไปหนึ่งชาม ระบบเสี่ยวชีก็ถูกกรอกจนมึนไปหมด