กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตอนนั้นฉีจาวรุ่ยคิดว่าตัวเองกำลังฝันอยู่ ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเขาถูกวางยา
เขา ทหารผ่านศึกที่คลุกคลีอยู่ในกองทัพมานานกว่าสิบปี กลับถูกหลานสาวแท้ ๆ ของตัวเองวางยา
ถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป—
“อาเล็ก?” เสียงของฉีจิ่งเฟิงลอยมาจากด้านข้าง “อาเหม่ออะไรอยู่?”
ฉีจาวรุ่ยค่อย ๆ หันหน้าไป มองใบหน้าไร้เดียงสาของฉีจิ่งเฟิง แล้วถามด้วยเสียงแหบแห้งว่า “เมื่อคืน นายก็ถูกวางยาเหมือนกัน?”
ฉีจิ่งเฟิงชะงักไปครู่หนึ่ง มุมปากกระตุกเล็กน้อย สีหน้าของเขาแปลเป็นคำพูดได้ว่า โธ่ เรื่องนี้ยังถูกหยิบมาพูดอีกจนได้
“คือว่า…อาเล็ก ดูข่าวเถอะ—”
“ตอบฉันมา”
ฉีจิ่งเฟิงถอนหายใจ ขยับเข้าไปใกล้เขาแล้วลดเสียงลง “มีแค่อาที่ถูกวางยา น้องสาวลูกพี่ลูกน้องบอกว่าอาพูดมากเกินไป กลัวว่าอาจะเทศนาเธออีก”