ตอนที่ 194 คุณ—คือ—ผู้—สม—รู้—ร่วม—คิด

รถแล่นวนรอบรปปงงิหนึ่งรอบ ในที่สุดหลินจือเซี่ยก็ชะลอความเร็วลง พนังกระจกของพิพิธภัณฑ์ศิลปะเนซุส่องประกายเย็นเยียบใต้แสงไฟถนน ราวกับสัตว์ยักษ์เงียบงันตัวหนึ่งหมอบอยู่ตรงนั้น โดยในท้องของมันบรรจุสิ่งของที่ไม่ควรเป็นของมันเอาไว้

เธอไม่ได้จอดรถ เพียงลดความเร็วลงแล้วสแกนดูคร่าว ๆ

รถยังคงแล่นต่อไป ก่อนเลี้ยวเข้าสู่ถนนเงียบสงบอีกสายหนึ่ง ระยะห่างระหว่างเสาไฟกว้างขึ้น แสงสว่างเดี๋ยวชัดเดี๋ยวมืด

เสียงแจ้งเตือนของเสี่ยวชีดังขึ้นในหัว น้ำเสียงเป็นทางการเหมือนเช่นเคย:【อีก 50 เมตรทางขวามือข้างหน้า ร้านศิลปะโบราณชวนไป๋ถัง ด้านหน้าเปิดขายเครื่องเคลือบเลียนแบบของโบราณระดับสูง ห้องใต้ดินเปิดทำการทุกคืนวันพุธหลังสี่ทุ่ม ตอนนี้กำลังเปิดอยู่ ท่านผู้ถือครอง โชคดีจริง ๆ ค่ะ】