ตอนที่ 190 จอกสำริดสามขานี้ทำเครื่องหมายไว้แล้วหรือยัง

รถแล่นผ่านคูเมืองของสวนรอบพระราชวังหลวง ผิวน้ำสะท้อนแสงแดดเจิดจ้าของยามบ่ายจนแสบตาอยู่เล็กน้อย หลินจือเซี่ยเลื่อนกระจกรถลงมาเป็นช่องเล็ก ๆ ลมเดือนเมษายนพัดเข้ามา พร้อมกลิ่นสดชื่นชุ่มชื้นของพรรณไม้ที่เพิ่งผลิใบ กระทบใบหน้าแล้วรู้สึกสบายมาก

ซ่งเป่าจูนั่งอยู่ข้างเธอ ดวงตามองออกไปนอกหน้าต่าง แต่ในหัวกลับกำลังจดจำเส้นทาง เพราะคืนพรุ่งนี้พวกเธอยังมีงานใหญ่ต้องลงมือทำ

ตอนแท็กซี่จอดที่ทางเข้าสวนอุเอโนะพอดี มีกลุ่มเด็กสาวสวมชุดกะลาสีเดินผ่านไปข้าง ๆ พลางพูดคุยกันจ้อกแจ้ก กระดิ่งที่สายกระเป๋านักเรียนส่งเสียงกริ๊ง ๆ