ตอนที่ 187 เรื่องเข้าใจผิด

หลังจากสองคนนั้นเดินไปแล้ว เธอกลืนคำสุดท้ายลงคอ เลียเกล็ดน้ำตาลตรงมุมปาก แล้วขยิบตาให้ซ่งเป่าจู “แม่ น้ำหวานนี่อร่อยดีนะ เดี๋ยวเราซื้อแป้งแห้วแห้งกับกะทิกลับไปหน่อย แม่ทำให้หนูกิน”

ซ่งเป่าจูค้อนเธอทีหนึ่ง วางช้อนลงแล้วหยิบผ้าเช็ดปากขึ้นมาเช็ดปาก “ฉันเป็นแม่สามีของเธอ ไม่ใช่แม่แท้ ๆ ไปให้สามีเธอทำให้กินเอง”

หลินจือเซี่ยหัวเราะคิกคัก แล้วเลื่อนน้ำงาดำที่เหลือครึ่งถ้วยไปให้เผิงจ้านชิง “ที่รัก เราซื้อวัสดุกันนะ คุณทำให้ฉันกินได้ไหม”

เผิงจ้านชิงมองเธอ รอยยิ้มค่อย ๆ เอ่อขึ้นในดวงตา “ได้สิ ผมยังป้อนคุณกินได้ด้วย จะป้อนให้คุณอิ่มแปล้เลย” เขากดเสียงต่ำมากจนมีเพียงหลินจือเซี่ยที่ได้ยิน เธอคิดไปไกล ใบหน้าแดงวาบ แล้วผลักเขาทีหนึ่ง