ตอนที่ 184 จดหมายสำนึกผิดถึงฉีหย่วนซาน

หลินจือเซี่ยคิดว่าครอบครัวทั้งสี่แห่งที่เธอเลือก ล้วนมีเบื้องหลังเป็นแก๊งอิทธิพล การปล้นคนรวยช่วยคนจนอย่างพวกเขา จึงเป็นเรื่องที่ชอบธรรมอย่างยิ่ง เงินพวกนั้นถ้าไม่เอาก็เสียเปล่า อย่างไรเสียมันก็เป็นหยาดเหงื่อประชาชนที่บ่อนพนันสูบเลือดมา เป็นเลือดและหยาดเหงื่อของผู้คนที่ไนต์คลับขูดรีดมา ต่อให้เธอไม่ลงมือ สักวันก็ต้องมี “จอมโจรคุณธรรม” คนอื่นหมายตาพวกมันอยู่ดี แต่สิ่งที่เธอไม่ควรทำอย่างยิ่ง คือไม่ควรลากเผิงจ้านชิงกับพวกเขามาร่วมมือด้วย พวกเขาเป็นทหาร มีวินัย มีเส้นตาย เหนือศีรษะยังมีดาบที่เรียกว่า “หลักการ” แขวนอยู่ ส่วนเธอน่ะหรือ? อาศัยว่าตัวเองมีนิ้วทองคำก็เลยก่อเรื่องไม่หยุด