เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขณะที่ทั้งสองวิ่งผ่านไป ฉีจาวรุ่ยก็ยื่นมือคว้าฉีจิ่งเฟิงเอาไว้——แรงดึงนั้นเกือบเหวี่ยงอีกฝ่ายเข้าไปในที่นั่งข้างคนขับ วินาทีถัดมาเฮ่อเหนียนก็ถูกยัดตามเข้าไป ส่วนฉีจาวรุ่ยพลิกตัวเข้าไปนั่งที่เบาะหลังเอง
เผิงจ้านชิงเหยียบคันเร่งจนมิด ล้อรถเสียดสีกับพื้นหินในตรอกดัง “เอี๊ยด——” อย่างแหลมบาดหู ตัวรถพุ่งทะยานออกไปอย่างแรง ทิ้งพวกไล่ล่าที่โผล่ตัวออกมาครึ่งหนึ่งตรงปากตรอกไว้ไกลลิบเบื้องหลัง
ในรถมีคนอยู่เจ็ดคน นอกจากเผิงจ้านชิงที่เป็นคนขับและยังพอรักษาศักดิ์ศรีเล็ก ๆ น้อย ๆ ของที่นั่งคนขับเอาไว้ได้ คนอื่น ๆ ก็กลายเป็นปลาซาร์ดีนในกระป๋องกันหมด
เฮ่อเหนียนกอดฉีจิ่งเฟิงเอาไว้ในอ้อมแขน ท่าทางของทั้งคู่ดูคลุมเครือจนแปลกประหลาดอยู่บ้าง——เฮ่อเหนียนใช้แขนทั้งสองข้างโอบเอวฉีจิ่งเฟิง คางเกยอยู่บนไหล่ของเขา ส่วนใบหน้าของฉีจิ่งเฟิงหันเข้าหาหน้าต่างรถพอดี ใบหูแดงจนทอดไข่ได้