ตอนที่ 163 ทีละนิด ราวกับกำลังลิ้มลอง ‘อาหารอร่อย

ตอนกลับขึ้นเตียงเตา ทั้งภาคทหารก็หลับใหลกันหมดแล้ว เผิงจ้านชิงยัดหลินจือเซี่ยเข้าไปในผ้าห่ม จากนั้นเขาก็มุดตามเข้าไปด้วย ยื่นมือดึงภรรยาตัวน้อยเข้ามาในอ้อมแขน แล้วจูบหน้าผากเธอเบา ๆ

แสงจันทร์สายหนึ่งส่องลอดรอยแยกของผ้าม่านเข้ามา วาดเส้นขอบของขอบเตียงเตาให้ดูพร่าเลือน

หลินจือเซี่ยซุกตัวอยู่กับอกเขา พอนึกถึงเรื่องที่ตระกูลฉี เธอก็ยังรู้สึกหวาดกลัวไม่หาย

“จ้านชิง…”

“อืม?”

“ตอนเที่ยงทำฉันตกใจแทบตายแน่ะ”

เผิงจ้านชิงก้มมองเธอ กลั้นยิ้มแล้วถามว่า “ตอนนั้นเธอคิดอะไรอยู่?”

“ฉัน…” หลินจือเซี่ยพึมพำ เสียงค่อย ๆ เบาลง “ฉันนึกว่าปู่ตกใจจนตายไปแล้ว…”