กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คืนนั้นเผิงจ้านชิงกลับมาดึกมาก
ไม่เพียงเท่านั้น ข้างหลังเขายังมีบุคคลสำคัญติดตามมาด้วยถึงสองคน คนหนึ่งคือผู้อำนวยการเฮ่อ อีกคนคือปู่ของเธอ ฉีหย่วนซาน
หลินจือเซี่ยกำลังย่างเกาลัดบนเตาเหล็กแผ่นในโถงกลางบ้าน เมื่อเห็นขบวนคนตรงหน้า เกาลัดในมือก็แทบหล่นลงพื้น
“ปู่? ผู้อำนวยการเฮ่อ? พวกคุณมาได้ยังไง...”
“เซี่ยเซี่ย” เผิงจ้านชิงเบี่ยงตัวหลบ เปิดทางให้พวกเขา น้ำเสียงหนักแน่นกว่าปกติเล็กน้อย “เข้าไปคุยกันในบ้านก่อน”
ผู้อำนวยการเฮ่อยิ้มให้เธอ “สหายหลิน รบกวนแล้ว”
ทั้งสี่คนนั่งลงในโถงกลางบ้าน
ฉีหย่วนซานวางแก้วเคลือบลงบนโต๊ะ เงยหน้ามองหลินจือเซี่ย ในแววตามีทั้งความระมัดระวัง ความคาดหวัง และความตึงเครียดที่สังเกตได้ยากแฝงอยู่