กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เผิงจ้านชิงออกไปปฏิบัติภารกิจเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ อาหารสามมื้อของหลินจือเซี่ยไม่ไปกินที่ตระกูลเผิงก็ไปกินที่ตระกูลฉี หากวันไหนไม่อยากไปที่ไหนจริง ๆ เธอก็ไปโรงอาหารหรือทำอะไรกินง่าย ๆ ในไร่
ประตูห้องซ้อมการแสดงถูกผลักเปิดดัง “โครม” เด็กสาวคนหนึ่งโผล่หน้าเข้ามาแล้วตะโกนว่า “หลินจือเซี่ย มีโทรศัพท์!”
หลินจือเซี่ยคิดว่าเผิงจ้านชิงโทรมา จึงวิ่งไม่กี่ก้าวไปถึงห้องเวรแล้วคว้าหูโทรศัพท์ขึ้นมา “ฮัลโหล ใครพูด?”
“เซี่ยเซี่ย ฉันเอง เสี่ยวหลาน! ฉันจะย้ายตามมาอยู่หน่วยทหารแล้ว! หลิ่วเจี้ยนกั๋วเลื่อนเป็นรองผู้พัน ได้รับการจัดสรรบ้านหนึ่งหลัง! สามสิบแปดตารางเมตร! มีสองห้องนอน!” เสียงของจ้าวเสี่ยวหลานตื่นเต้นจนแทบจะกระโดดออกมาจากหูโทรศัพท์